РО́ТАР ВЕ́КТАРНАГА ПО́ЛЯ, віхар вектарнага поля, вектарная велічыня, якая характарызуе вярчальную ўласцівасць вектарнага поля, зададзенага адпаведнай вектар-функцыяй a→ = a→ ( x , y , z ) . Абазначаецца rota→ або curlá, rotá = √∇xa = ( ∂az ∂y − ∂ay ∂z ) i→ + ( ∂ax ∂z − ∂az ∂x ) j→ + ( ∂ay ∂x − ∂ax ∂y ) k→ , дзе ∇ = i→ ∂ ∂x + j→ ∂ ∂y + k→ ∂ ∂z — аператар Гамільтана (аператар набла); i→, j→, k→ — орты прамавугольнай дэкартавай сістэмы каардынат; ax, ay, az — праекцыі вектарнага поля a→ ( x , y , z ) на адпаведныя восі каардынат. Паняцце Р.в.п. выкарыстоўваецца ў механіцы, фізіцы, метэаралогіі і інш. Гл. таксама Поля тэорыя.

т. 13, с. 410

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)